Reisverslagen & foto'sKindernieuwsWie gaat er mee?Alles over de bootWaar gaan we heen?

 

 

 

Augustus - Spaanse Westkust

Om even bij te komen zijn we wat langer in La Coruña gebleven. Het werd ook echt een beetje ons stadje; het beste bakkertje, slagertje, restaurantje, speeltuin en opeens wisten we de weg in de supermarkt. Tegen die tijd kriebelde het weer om op "ontdekkingsreis" te gaan. Dit keer stond de Spaanse Westkust op het programma, heel vervelend.

Zus Annemarie en nichtje Miled legden vele vlieg- en bus-kilometers af om ons daar een weekje bij te helpen. Helaas liet het weer het niet toe om zuidwaarts te gaan, daarom gingen we naar Sada, in een gezellige baai vlakbij. Hoogtepunten als een springkussen en reuzenrad voor de kleintjes en prima restaurantjes voor de groten, maakten het slechte weer meer dan goed.

Spaanse hapjes zoals bv. ham, geroosterde paprika, inktvisringen en sardientjes smaakten ons altijd al erg goed, maar in Gallicië ontdekten we nog wat nieuwe lokale favorieten: pimientos (niet hete groene pepertjes met zeezout), pulpo (inktvisplakjes met cayennepeper), almejas marineras (schelpjes in lekkere rode prut), heerlijke lokale kaasjes; een prima middagprogramma.

Lisanne deed haar uiterste best om indruk te maken op haar grote nicht en idool "Mledje", die dat op haar beurt wel interessant vond. Er werden fantastische hutten gebouwd op de boot en de stiften waren aan het einde van de week leeg. 's Avonds zoals altijd: Jip en Janke.

Bootbeestje kijkt trouw mee

We hebben het eindelijk aangedurfd om zelf brood te bakken. Het lukte meteen! Weliswaar met wat hulp van Honig en een handige broodbakmachine, maar we waren toch heel trots op het resultaat.

Brood zoals brood bedoeld is

Er stond zelfs een excursie op het programma, namelijk met de bus naar Betanzos; De 3 beroemde kerken vonden we allemaal heel indrukwekkend, aan de buitenkant. Op de terugweg van Sada naar La Coruña hebben we zelfs nog even gezeild, waarbij Annemarie nog even hard moest werken in haar vakantie.

Annemarie trimt

En we sloten daar af met een grand diner met te veel wijntjes in de te chique jachtclub Real Club Nautico La Coruña. Ondanks het gebrek aan zon, werd het zo toch een heel compleet vakantieprogramma.

sjiek de friemel

Na het afscheid gingen we richting de zuidelijke spaanse ria's (riviermondingen), die volgens de kenners erg mooi zijn. Eerst moesten we echter nog de levensgevaarlijke Kaap Finisterre ofwel Cabo del Muerte ronden. Zonder wind en over een compleet gladde zee valt het allemaal erg mee. We zakten af naar Camariñas en daarna naar Riveira aan Ria de Arousa, een prima uitvalsbasis om wat meer van Spanje te bekijken. Bijkomend voordeel was dat papa en mama Kornman hier aansloten mèt auto. Ze hoefden niet lang aan te dringen om op Lisanne en Sem te passen, zodat wij met z'n 2-en naar "must see" Santiago de Compostella konden. Wat gaat dat snel zo'n auto (ongeveer 10x zo snel als de Adagio, maar dan heb je ook geen 9 slaapplaatsen, dinghy, wasmachine, toilet, salontafel, zwemplateau, moeten we verder gaan?, bij je...).

Waar is ie nou?

We hebben een paar echte pelgrims gezien en de kathedraal was mooi, maar wel erg vol en rumoerig. Je kon er in alle talen biechten, maar dat hebben we toch maar overgeslagen (wel geprobeerd stiekum mee te luisteren).

Een paar dagen later deden we met de auto een rondje ria met Ria (& Hans), om de leuke haventjes op te zoeken wat met een boot eigenlijk veel handiger is.

Onze volgende haven werd Bayona. Een supermooie tocht, binnendoor langs Isla Cies, waarna we in de ideale haven aankwamen; de Adagio lag aan de voet van een prachtig kasteel, naast 2 mooie strandjes en vlakbij een heel gezellig stadje.

boot, kasteel, strand: klaar!

En niet onbelangrijk, het was strandweer. Eindelijk echt uit de kleren!

ria in de ria

De waltroepen (Ria & Hans) reden over land met ons mee en trakteerden veelvuldig op heerlijke lunches met veel kreeft en krab. Hard werken hoor! Daarna wakker blijven is bijna onmogelijk; siësta!

Niet om op te scheppen hoor, maar we zien echt regelmatig dolfijnen (en soms walfijnen). Elke keer dat ze meezwemmen blijft een groot feest! Dit fenomeen vastleggen op foto is na veel trial & error eindelijk min of meer gelukt op weg naar Portugal.

Daar heb je flipper!