Reisverslagen & foto'sKindernieuwsWie gaat er mee?Alles over de bootWaar gaan we heen?

 

 

 

Juli - Engelse Zuidkust & Biscaje

De lyrische verhalen over de Engelse zuidkust zijn inderdaad waar; het westelijke deel is echt heel mooi. De Adagio voer langs prachtige kusten en de ene haven was nog gezelliger dan de andere. Na Dover zijn we eerst naar Eastbourne gevaren. We hadden ook het typische engelse weer om het beeld compleet te maken; regelmatig een bui en soms mist. Nog steeds was er vaak veel wind, voornamelijk uit het zuid-westen, waar we naartoe wilden. Dus elke dag dat het mogelijk was zijn we een stukje doorgevaren. Toen de wind even een dagje wat minder heftig was zijn we bijvoorbeeld in de stromende regen naar Brighton gevaren, waar we ons vermaakt hebben op de pier en in de stad (alvast tapa's gegeten...). Toen zijn we naar de Solent gevaren, een mooie route langs het Isle of Wight. Daar hebben we in het mekka van de Engelse zeilsport, Cowes gelegen. Een heel leuk stadje en een prachtige omgeving.

Als je de Solent verlaat, kom je langs the Needles. Het is bijna onwerkelijk om zo dicht langs hoge witte kusten te varen.

The Needles

In de Solent is het wel belangrijk om de stroom mee te hebben. Dankzij onze nauwkeurige berekeningen (en soms wat beginnersgeluk...) hadden we regelmatig 3,5 knoop stroom mee. Op de meter hieronder zie je bovenaan de snelheid door het water en daaronder de snelheid over de grond (gemeten via de gps). Dat schiet lekker op!

3.6 knoop stroom mee

In het pittoreske Weymouth werd Sem 1 jaar!!. En dat is gepast gevierd, met slingers en veel kado's. Lisanne heeft zelf taartjes gemaakt en er was zelfs een echte feestmuts, die Sem onder lichte dwang heel even op gehad heeft... (voordat hij 'm met veel enthousiasme kapot maakte).

Daarna kwamen we weer in zo'n prachtig stadje: Dartmouth. Als je binnenvaart zie je links en rechts een kasteel. In het grootste kasteel woont de prins van Appelpoester volgens Lisanne!

Daar woont dus de prins...

Vanuit Dartmouth, dat ligt in een riviermonding, zijn we ook nog een eindje de rivier Dart opgevaren. Een erg mooie, groene omgeving met enorme villa's (welke zouden we willen hebben?) en een schattig dorpje.

Na Dartmouth, zijn we via Plymouth aangekomen in Falmouth. Stiekem hadden we het weer al een tijdje in de gaten gehouden, of er niet toevallig een mooi moment zou komen om de golf van Biscaje over te steken naar Noord-Spanje. Dit zou onze eerste langere oversteek worden van ongeveer 4 dagen. Ondertussen hielden we via email en sms regelmatig contact met onze opstapper Rik-Jan Hollander.

Het zag ernaar uit dat er een paar dagen noord-oostenwind 3 a 4 zou waaien en dat klonk wel erg verleidelijk. Vrijdagavond kwamen we laat aan in Falmouth. We hadden één dag om alle proviand in te slaan en de laatste voorbereidingen te treffen, terwijl Rik-Jan alle vliegtuigen en treinen trotseerde om zo snel mogelijk bij ons aan boord te komen. Hij kwam zaterdagavond om 18.00 uur aan en kreeg nog net een drankje aangeboden. We serveerden nog even een warme maaltijd en schoven snel de kindjes in bed. We wilden niet meer wachten tot de volgende ochtend en Rik-Jan stribbelde niet tegen, dus om 21.00 uur gingen de trossen los! Onze eerste meerdaagse tocht en eerste keer 's nachts zeilen, spannend...

Falmouth bij vallende nacht

's Nachts zagen we heel veel vissersboten. De eerste nacht hadden we meteen een loefduel en we verloren, want we moesten de motor starten om uit te wijken. We hebben blijkbaar een ongelofelijke aantrekkingskracht op vissers. Het lijkt lang goed te gaan, dan varen we keurig dezelfde kant op, geen vuiltje aan de lucht en dan ineens draait de vissersboot naar ons toe...en is hij vlakbij. De nachten daarna gingen we liever met een grote boog om deze vissers heen om dit soort stress te voorkomen.

Voordat we in ons vaarbewijs boek hadden opgezocht welke lichten een visser voert, is er ook een paar keer paniek geweest omdat we EN een rood licht (bakboord) EN een groen licht (stuurboord) zagen: oftewel: HIJ KOMT RECHT OP ONS AF!! Maar een vissende visser voert een extra groen en wit licht, naast de boordlichten... Dat weten we nu (weer) gelukkig.

De dag en nacht daarop hadden we super goed zeilweer: een kleine BF 4, lekker ruim inkomend, een heel comfortabele koers. En om het nog mooier te maken: we zagen hele scholen dolfijntjes rond de boeg. Ook 's nachts zwommen er wel eens dolfijntjes mee; heel bijzonder om te zien, van die vrolijk dartelende beestjes in zo'n donkere zee.

Rik onder zeil

De dag daarna werd het compleet windstil. En vlak voordat we de motor wilden aanzetten, zag allesziener Rik-Jan een walvis! De zee was helemaal vlak en heel rustig en statig zwom de walvis een rondje om de boot, af en toe lucht uitblazend. Wat een onbeschrijfelijk machtig gezicht! Ook wel een beetje spannend want hij moest niet verliefd worden op onze mooie vinkiel...

Daarna hebben we 24 uur gemoterd en was er even tijd om met de sateliettelefoon naar huis te bellen. Wel balen als je dan een voicemail krijgt, maar toch lekker om even te kunnen laten weten dat alles goed gaat en dat we verwachten over 1,5 dag aan te komen.

De derde dag begon weer goed, lekker windje en we schoten goed op. Iets te goed, want we zouden zo midden in de nacht aankomen in La Coruña. De wind trok verder aan en in plaats van langzamer gingen we alleen maar sneller. Op het punt waar de zee van 4000 meter opeens 400 diep wordt hadden we 25 knopen wind en flinke golven. Dit was dus de golf van Biscaje!! We zijn zwaar gereefd en met kotterfok zo langzaam mogelijk doorgevaren om met licht binnen te kunnen varen. Wat een heerlijk gevoel om dan in Spanje aan te leggen!!

Hier lagen ook eindelijk wat andere 'vertrekkers' waaronder de Nelson, met Jeroen, Karin, Sanne (2 jaar) en Tijn (3 maanden) en opstapopa. Het was erg leuk om verhalen uit te wisselen en opa Nelson ging net naar de bakker en nam wat verse croissants en stokbrood voor ons mee. Daarna wil je, al is het 9.00 uur 's morgens, eigenlijk het liefst lekker je bedje in duiken en na 4 dagen weer eens langer dan 2,5 uur achter elkaar doorslapen. Maar gelukkig zorgden Lisanne en Sem (die elke nacht heerlijk geslapen hebben) ervoor dat we ook die eerste dag in Spanje heel bewust mee hebben gemaakt!

Om ook daarna het tempo erin te houden arriveerde die middag Riëlla, vriendin van Rik-Jan, om een paar daagjes lekker even weg in Spanje te zijn. Na eerst een tijdje La Coruña hebben we nog even in de baai van Ares gelegen. Hulde aan dit perfecte opstapstel, die met een tomeloze energie ons en zichzelf, op een soort continue basis, voorzien heeft van tapa's en wijn.

Inmiddels hebben we ook voor het eerst de dinghy te water gelaten om met hoge snelheid naar een strandje te varen of een restaurantje aan het water te kunnen bezoeken. Kortom, ook na de Biscaje oversteek volgde een zeer vermoeiend programma, maar dit is wel echt lekker even weg!